28.12.2022 Varia

Blog advent: Jozef en Maria op reis door de Ursulaparochie
(slot)



Tijdens de adventsperiode gaan Jozef en Maria op reis en hopen dagelijks in een andere herberg te overnachten. Veel mensen uit de Ursulaparochie hebben zich opgegeven om Jozef en Maria in hun huis te ontvangen. Op zondag 27 november, de 1ste zondag van de Advent, begon hun reis tijdens gezamenlijke viering in de Sacramentskerk. Vrijwilligers vanuit de vier kerken brengen – als ‘reisbegeleiders’ het koffertje met de beeldjes van de kerststal en een reisverslagje van het ene naar het andere adres. Gedurende de hele reis zullen we u in onderstaand blog regelmatig informeren.

De reis is ten einde

Op kerstavond, tijdens de stadsbrede gezinskerstviering in de Maria van Jessekerk, was de heilige familie compleet. Het kindje Jezus was geboren!

Het gezinnetje had een mooie plaats gekregen op de altaartafel, goed zichtbaar voor iedereen. Ze werden door pater Thomas bewierookt.

Op eerste kerstdag werd de reis van Jozef en Maria afgesloten tijdens de mis in de Sacramenstkerk, dezelfde plaats als waar ze op de eerst zondag van de advent hun reis begonnen.

23 december

Na veel omzwervingen zijn Jozef en Maria vanmiddag met hun ezeltje aangekomen in hun laatste herberg.

Deze keer vonden ze onderdak bij een gezin in Pijnacker. Ook hier werden ze gastvrij ontvangen, al toen ik het tuinpad opliep, werd er geroepen: "Daar komen ze!". Samen hebben we gekeken wat er allemaal in het koffertje zat en met elkaar gepraat over het naderend kerstfeest en het kerstfeest dat die ochtend op school gevierd was.

Morgen neemt dit gezin Jozef en Maria mee naar de stadsbrede gezinskerstviering in de Maria van Jessekerk.

20 december, reis

Het kerstgroepje reisde nu verder naar een jong echtpaar in Delft-Zuid. Hoewel ze op het punt staan om te gaan verhuizen, hebben ze zeker nog een plekje en aandacht voor deze beeldjes als symbool van het beleven van de adventstijd.

20 december, vertrek

Vanmiddag vertrokken de reizigers uit een straat waar veel reizigers voorbijkomen: vlakbij Station Delft. Daar hebben ze gelogeerd bij een gezin met twee dochters.

Op de foto hieronder links is te zien dat het kerstgroepje op tafel stond alsof het deel was van een beeldverhaal, want er achter is de volgende scène ook al te zien: Maria en Jozef aangekomen in de stal, met hun kindje in de kribbe. Op de andere foto en de foto links laten de herbergiersters een wel heel toepasselijke t-shirt zien, uit Brazilië.

19 december

Ik ga op pad om Maria en Jozef op te halen en verder te brengen. Ze hebben de nacht doorgebracht aan de rand van Delft, op de hoogste verdieping van een appartementencomplex. Uitkijkend over heel Delft, Den Hoorn en Midden-Delfland hebben ze een warm plekje gekregen in een mooie vitrinekast. In dat kastje was nog een Maria en Jozef, ze zullen elkaar veel te vertellen hebben gehad. Na een warm afscheid heb ik ze verder op weg geholpen, ze logeren vannacht in de binnenstad van Delft.

18 december

Jozef en Maria gingen verder op pad met hun ezeltje en arriveerden in Den Hoorn. In de Antonius en Corneliuskerk in Den Hoorn in onze buurtparochie Onze Lieve Vrouwe van Sion woonden ze het kerstoratorium 'Licht en warmte in de stal' bij. Het koor bestond uit verschillende parochianen uit de Ursulaparochie en het geheel stond onder leiding van Sonja Nowee die blij was dat er na drie jaar tijd, waarin onze samenleving van crisis naar crisis is gegaan, weer een kerstconcert plaats kon vinden. Thuis heeft Sonja een zwarte kerstboom die symbool staat voor de crisissen in de afgelopen tijd, daarin heeft zij witte duiven hangen die het Licht in het donker symboliseren.


Licht en warmte in de stal,
nu maar eens vanuit de stal bekeken.
Jozef en Maria, het kind, de herders,
de wijzen zij straalde dat vanuit de stad uit.
Vandaag niet alleen Licht en warmte in de stal maar hopelijk in ons zelf.
Want zo wil Hij onder ons wonen.
Een droom, een handreiking,
een visioen dat gloeit in ieder mens.
Een sprankje hoop, dat die hoop,
het Licht overwint.

17 december

Jozef en Maria hadden de kou getrotseerd en kregen onderdak bij de meditatieve viering in de dagkapel in de Franciscus en Clara. Tijdens de gebedsviering waarbij de vierde adventszondag centraal stond ging het over het vertrouwen van Jozef, van Maria, van onszelf...en van God in ons. We zetten hen en onszelf vervolgens op weg naar de laatste week voor Kerstmis.

13 december, 15:30

Per fietstas zijn de reizigers naar Tanthof-West gegaan. Daar wordt het blauwe doosje geopend door een herbergierster die aan het project meedoet omdat het haar speciaal deed denken aan allen die deze wereld geen onderdak hebben, en vooral aan vluchtelingen. Jozef en Maria moesten immers vanuit de stal ook op de vlucht slaan met hun kind.

Vroeger was deze herbergierster direct betrokken bij de opvang van vluchtelingen, en nog steeds heeft ze contact met die gezinnen. Wat deze mensen hebben meegemaakt, hun tragische verhalen die haar werden toevertrouwd – later, toen men zich veilig voelde en er tijd over hun ervaringen heen gegaan was – vergeet ze nooit meer. Het kerstgroepje krijgt een bijzondere behuizing die daar mee te maken heeft: een lantaarn, geopend als huisje, op een kleedje, beide cadeau gekregen van deze voormalige vluchtelingen. Met veel lichtjes erbij: omdat er veel aandacht moet zijn voor vluchtelingen vandaag de dag, en als symbool van de hoop op licht in donkere tijden.

13 december, 14:00

Vanmiddag vertrokken de reizigers uit de grote woonkamer van een mooie oude benedenwoning vlakbij de Sacramentskerk.

De herbergiers zijn daar als jong getrouwd stel 62 jaar geleden komen wonen. Direct werd er toen wat verbouwd (een douche gemaakt, heel modern voor die tijd!) en later meer, maar altijd met behoud van karakter van de woning.

Als vakgenoot van Sint Jozef heeft de herbergier verstand van bouwzaken, en daar hebben ook zijn kinderen en kleinkinderen veel profijt van gehad. Zijn connectie met Jozef staat in het reisboekje opgeschreven. Ook Maria komt daarin aan de beurt: de herbergierster schreef dat zij in deze tijd speciaal denkt aan Maria's titel “Koningin van de Vrede”, vanwege de actualiteiten in de wereld.

Op de foto: de herbergierster heeft de beeldjes weer zorgvuldig ingepakt in het blauwe doosje.

11 december, 10:00

Maria, Jozef en de ezel zijn aangekomen in de Adelbertkerk. Er is een vierkerkenviering en pater Thomas gaat voor.

De H. Familie heeft een plek gekregen op een tafeltje voor het altaar, het reisverslag ligt erbij, hun koffer staat ernaast. Die is weer gevuld voor de reis van de komende week.

Er zijn verschillende mensen en kinderen in de kerk die in de afgelopen weken ‘herberg’ zijn geweest voor het reizende kerstgroepje. Er komt een glimlach op hun gezicht als ze het groepje weerzien.

Tijdens de Kinderwoorddienst zijn er allerlei figuren geknutseld die ook in of bij de kerststal horen of zouden kunnen horen. Ze worden bij het reizende kerstgroepje gezet. Dat krijgt gezelschap van een adventskrans, een kameel, een dolfijn, een vogel, schaapjes en een sneeuwman. Pater Thomas betwijfelt of er een sneeuwman in de kerststal stond. Ook de kinderen weten dat dat niet kan, omdat het in Bethlehem nooit sneeuwt!

Na de viering gaat de H. Familie snel verder met hun reis. Ze moeten om 11.30 uur in de volgende herberg zijn!

9 december

De familie die het bezoek vandaag ontving heeft met hun kinderen echt aandacht gegeven aan de ‘reizende familie’ door te praten over de lange reis die Jozef en Maria met het ezeltje moesten maken van Nazareth naar Bethlehem. Het gezin gaat zelf regelmatig op reis om familie te bezoeken in Italië, maar dan kunnen ze met de trein of het vliegtuig. Hoe zou het geweest zijn voor Jozef en Maria? ‘Koud en zwaar’ dachten ze… en toch: Vol verwachting! Elke kaars die ze aansteken deze Adventsweken is een stapje dichter bij Jezus.

8 december

Zoals elke donderdag bezocht de groep mensen met een verstandelijke beperking van de dagbesteding in de wijk de Raamstraatkerk om een kaarsje op te steken bij Maria.

Toen Maria warm in het licht van hun kaarsjes stond ontdekten zij het koffertje met de kleine beeldjes naast de Adventskrans. Dit drietal is ook koud, onderweg op zoek naar een warme herberg… weten jullie wie dat zijn? “Jozef en Maria! Enne… een schaapje. Oh nee, de ezel!!!”

Met stralende twinkelogen van herkenning en met hun neus zo dicht mogelijk op de beeldjes in een kring rondom het kerstgroepje, werd vol aandacht geluisterd en verteld. Elke zondag een kaars meer aan op de krans en met Kerstmis komen ze wel aan in de warme stal… wisten ze elkaar gerust te stellen. Een lichtjes-kaars en het Adventsboek vol kleurige platen mocht mee naar ‘huis’ (dagbestedingscentrum).

7 december

Een groet van de jongeren van het Franciscus en Clarahuis uit de Raamstraat. Zij waren blij verrast dat de tocht ook bij hen langs kwam ! Tijdens de wekelijkse huisavond gaan de jongeren nader in op hun geloofsleven: “Advent is kijken naar wat komt, hoewel er weinig zicht is…”

Zij kijken uit naar de komst van Jezus, maar het is ook voor jongeren niet altijd makkelijk. Er zijn uitdagingen in ’t leven, onvoorziene situaties op je pad waar je niet voor hebt gekozen.

De komst van Jezus brengt Licht en Liefde met uitzicht mee. Dat wordt ervaren als een grote troost.

De jongeren van het Franciscus en Clarahuis wensen u allen die Liefde toe!

6 december

Vandaag hebben Maria en Jozef onderdak gevonden bij de fam. de Ridder. Ik werd net als de heilige familie met veel warmte ontvangen. Ze vonden het mooi dat de H. Familie ook bij hen mocht logeren.

Mooi om zo samen met de vier kerken op weg te gaan naar het feest van Kerstmis. Zo worden er veel mensen blij gemaakt dat ze een herberg mogen zijn en genieten van de bezoekjes die erbij horen.

5 december

Op deze dag gaan Jozef, Maria en de ezel logeren bij een bijzondere dame. De herbergierster heet hen en mij heel hartelijk welkom tussen een prachtige verzameling engeltjes die ik allemaal mocht bekijken. Mevrouw is 94 jaar en ik hoop oprecht op zo’n mooie, positieve manier oud te worden zoals zij. Ze heeft met haar lieve gezin met kinderen en kleinkinderen, met wie zij gisteren nog uitbundig Sinterklaas heeft gevierd, ook recent een groot verdriet ervaren. Toch kan zij hier nu al, door middel van haar grote geloof, zin aan geven. Heel bewonderenswaardig. Het is duidelijk dat Jozef, Maria en de ezel een warm huis treffen vandaag. Na een heerlijke kop thee, een intens gesprek en een warme glimlach laat ik hen in liefdevolle handen achter.


4 december

Vandaag hebben Maria en Jozef onderdak gevonden in de Franciscus- en Clarakerk.

2 december, 14:30

Het groepje bleef vrijdag op zaterdag overnachten bij Marlies, een dame die vanaf jonge leeftijd gewend was dat de Heilige familie kwam aanreizen naar kerst toe. Haar vader verplaatste ook altijd al een groepje door het huis: ze namen zelfs de trap. Dat ze nu door heel Delft gaan vindt ze erg leuk.

2 december, 13:00

De reisbegeleiders van vandaag waren o.a. 2 verklede pietjes die net van het Sinterklaasfeest uit school kwamen. Piet (de herbergier) vond het heel gezellig dat er nu ineens 3 Pieten in huis waren. Hij bleek heel muzikaal en haalde instrumenten tevoorschijn als een gitaar en mondharmonica en speelde de mooiste liedjes.

Hij wenst iedereen al vast hele fijne feestdagen!

1 december, nieuwe herberg

De volgende herbergier is een alleenwonende tachtiger. Veel foto's in zijn woonkamer, vooral als mooie herinneringen aan zijn drie jaar terug overleden vrouw, die hij enorm mist. Ze waren 67 jaar een stel, waarvan 60 jaar getrouwd. Gelukkig heeft hij vele en goede contacten met familie en bekenden. Geen wonder, want wat een fijne gesprekspartner is hij, pratend én luisterend. Het kerstgroepje krijgt een plekje op een tafel tegen de achtergrond van familiefoto’s. Sint Jozef heeft voor deze herbergier speciale betekenis: hij is zelf ook timmerman geweest.

1 december, op reis

Vanmiddag zijn onze reizigers opgehaald bij het gezin met twee kinderen in de basisschoolleeftijd. De ouders hadden als uitleg aan de kinderen een mooie omschrijving bedacht voor het boekje: "het vriendenboekje van Jezus”, net zoals kinderen een vriendenboekje hebben dat de ronde doet langs familie en vrienden met de vraag of die daarin willen schrijven en hun foto inplakken.

30 november, 17:00 uur

De reis gaat nu verder naar Delft, naar een Gezinsherberg. Vader, moeder, zoon en dochter wachten vol spanning op wat er gaat gebeuren. Zittend aan een tafel gaat het koffertje open en komt de H. Familie tevoorschijn. Zij krijgt een mooi plekje in de voorkamer naast een vrolijke adventskrans. De dochter zet de beeldjes neer. Het gezin vindt het heel fijn dat ze ‘herberg’ kunnen zijn. Voor de H. Familie zal het wel even wennen zijn in een huis met vier personen na de dagen bij een rustige oude dame.

30 november, 11:30 uur

In Herberg Akkerleven heeft de H. familie twee nachten gelogeerd in twee verschillende appartementen. In het tweede appartement heeft ze op de salontafel overnacht, naast een vaas met roze rozen. De herbergierster – in haar rolstoel - kan hen dan goed zien en dicht bij hen komen. Ze vindt het jammer dat de gasten weer moeten vertrekken naar de volgende herberg.

28 november, 14:30

In haar appartement zit de herbergierster al te wachten op de komst van haar bezoek. Ze heeft een plank in de wandkast vrijgemaakt en er een mooi kleedje neergelegd. Voorzichtig haalt ze de Maria, Jozef en het ezeltje uit het doosje en zet ze op het kleedje. Het lichtje komt ernaast.

Vanuit haar stoel heeft ze mooi zicht op haar gasten. Ze straalt als ze ernaar kijkt.

28 november, 14:15 uur

In de hal van Herberg Akkerleven in Schipluiden staan de koffers van veel gasten. Ook de H. Familie komt hier logeren; hun koffertje – met een inhoud van liefde en licht - is het kleinste.

28 november, 12:00 uur

“Eigenlijk wil ik ze nog niet laten gaan, want het is zo gezellig en warm met deze gasten!”

De herbergierster had het heel erg fijn gevonden dat de H. Familie in haar herberg in Delfgauw kwam logeren. Uiteindelijk pakte ze de beeldjes en deed ze terug in hun doosje en daarna werd het koffertje ingepakt.

14 november, de aankondiging

Tijdens de adventsperiode gaat er iets bijzonders gebeuren: Jozef en Maria gaan op reis en hopen dagelijks in een andere herberg te overnachten. Veel mensen uit de Ursulaparochie hebben zich opgegeven om Jozef en Maria in hun huis te ontvangen.

Zij zullen hun reis beginnen op zondag 27 november – de 1ste zondag van de Advent – vanuit de gezamenlijke viering in de Sacramentskerk.

Vrijwilligers vanuit de vier kerken brengen – als ‘reisbegeleiders’ het koffertje met de beeldjes van de kerststal en een reisverslagje van het ene naar het andere adres.

U kunt er meer over lezen in het parochieblad op pagina 7. Het is een leuke manier om medeparochianen te ontmoeten en extra bewust te zijn van de Adventstijd.

Voor meer informatie kunt u terecht bij Charlotte van Rooijen (Adelbert), Marieke Roest (Maria van Jesse),Marjolein Kenselaar (Franciscus & Clara) en Thea Schaareman (Sacrament) van de pastoraatsgroep.