U bent hier: Nieuws
Laatst gewijzigd: 01-07-2012

De Coronatijd, COVID-19. Wat doet het met ons? - door Ingrid Wassing

Op 27 februari werd de eerste Corona patiënt in Nederland gediagnostiseerd. Inmiddels zijn we in de maand mei aanbeland. Een stille storm, noem ik deze tijd. Er is heel veel gebeurd én heel veel niet gebeurd.

(Klik op de foto voor een grotere versie)

Vertwijfeld kijk ik naar de wereld om mij heen. Verder weg durf ik niet te kijken, dan wordt het te veel en te zwaar om met me mee te dragen. Menselijk leed, fysiek en mentaal. En alles wat daarbij komt kijken en waar we nu nog geen weet van hebben. De wereld schreeuwde het al langer uit naar mijn idee “STOP, ik red  het zo niet meer!” Dus vanaf nu gaan we het anders doen.

Mijn werk is gestopt, ik loop rond en vraag me af wat ik eens zal gaan doen, waar ik nu waarde toe kan voegen, groot of klein maar in elk geval íets toevoegen zodat ik ’s avonds met een voldaan gevoel in bed kan stappen. Ik bedenk mijn eigen grenzen binnen de grenzen die premier Rutte ons geeft. De kinderen (20+) mogen wel thuis komen maar niet binnen komen. Dus bij mooi weer mogen ze in de tuin komen en bij slecht weer moeten ze op hun eigen (studenten-)kamer blijven. Hoe gek is dat, dat je je eigen kinderen de toegang tot je huis ontzegt? Eerlijk is eerlijk, soms smokkel ik wel een beetje. Tenslotte zal het delen van aandacht en liefde ons hier doorheen gaan helpen. Ik vind het dan ook fijn om nu vrijwilligerswerk te doen, om ons huis wat aandacht te geven en aandacht voor het Wezenlijke te hebben. Nu alleen nog dat ene leesboek pakken en ‘gewoon’ gaan lezen op de bank. Dat lukt mij nog niet zo goed. Misschien ga ik het nog leren. Alhoewel de boodschap van mijn moeder nog doorklinkt: ‘Ledigheid is des duivels oor kussen’. Er blijft altijd iets te leren, ook tijdens deze stille storm. Ik vertrouw op een goede afloop. En wens u dit ook toe.

Ingrid Wassing, Delfgauw

22-05-2020 13:39 Leeftijd: 151 dagen