U bent hier: Parochie / Kerken / Sacramentskerk / Nieuws / Kameroen
Laatst gewijzigd: 22-10-2019

Kameroen


Opening bij Jude in Douala

In de URSULA van september gaven we u een tussenstand over de bouw van het gehandicaptencentrum van Jude in Douala, Kameroen. Hoe is het geworden?

Op donderdag 3 oktober kwam Jude ons afhalen om naar zijn nieuwe centrum te gaan. Douala is groot en het verkeer is nogal chaotisch zeker na de tropische regenbuien van voorgaande dagen. (Je rijdt van de ene waterplas naar iets dat bijna een zwembadje is.) Na een halfuurtje stonden we voor de poort, die snel openging. Zijn moeder en zussen waren gekomen en wij kenden een aantal anderen, dus werd het een hartelijk welkom.

We hadden de eer om de sleutel van zijn kantoortje te mogen omdraaien: “The center has been opened! Le centre est ouvert!”. We kregen een rondleiding door alle ruimtes. De meeste kamers waren keurig getegeld. Dan is het goed schoon te houden en dat is natuurlijk voor de patiënten belangrijk. De werkplaats was nog niet klaar (nu inmiddels wel). Jude wist dat wij zouden komen en wilde dat tijdens ons bezoek het nieuwe centrum in gebruik zou worden genomen. We zagen ook de eerste patiënten! Zijn oude centrum stond alweer onder water en was met een auto niet te bereiken. Die patiënten had hij daarom twee weken lang niet kunnen behandelen! Dus een centrum op een veilige plaats, dat nooit onder water zal komen te staan, was heel hard nodig.

We hadden een paar cadeaus meegenomen. Zoals elk jaar kreeg hij wat aluminium strips voor het maken van ortheses voor kinderen (ijzer is te zwaar) en twee protheses voor twee jongere patiënten van wie de arm was geamputeerd. Jude kan gelijk aan de slag! Na een paar speeches kregen we een frisdrankje met een stuk cake. Aan het einde van de middag gingen we naar de familie van zijn vriendin voor een gezellige Afrikaanse maaltijd. Feest dus.

We hebben ook gezien dat er nieuwe ramen en deuren zijn. Kortom, degenen die daarvoor een bijdrage hebben gegeven: heel hartelijk dank. Jude is trots maar vooral dankbaar. We weten ook dat hij doorgaat met het helpen van gehandicapten in een land waar sociale ondersteuning niet bestaat.

Marija en Kees