U bent hier: R.-k. spiritualiteit / Vormen van vieren / Woord- en communievieringen
Laatst gewijzigd: 16-07-2009

Woord- en communievieringen

Woord- en communieviering

Een in de kerkelijke geschiedenis recent ontwikkeling is de woord- en communieviering. De woord- en communieviering komt dus in zekere zin voort uit de wens van de gelovigen om op zondag communie te vieren. Deze wens wijst op een goed verstaan van de betekenis van de eucharistie, een verstaan dat wij devoot, toegewijd, moeten noemen.

De eigen waarde van de communieviering heeft betrekking op de gemeenschap: het is de viering waarin de gemeenschap viert gemeenschap te zijn. Het woord communie (gemeenschap) is een vertaling van het Griekse woord koinoonia (1 Kor. 10, 16), dat ook gemeenschap betekent. Maar koinoonia betekent gemeenschap in de zin van deelname aan: in de koinoonia (communie) nemen wij deel aan de gemeenschap met God door Jezus Christus in de heilige Geest. Daarom vieren wij in de communie niet dat wij een gemeenschap zijn zonder meer, maar dat wij samengeroepen zijn om deel te nemen aan de Drie├źnige gemeenschap. De communieviering is, hoewel zij een eigen waarde heeft, juist in die eigen waarde verbonden aan de eucharistieviering. Vandaar dat de woord- en communieviering een heldere verwijzing bevat naar de eucharistieviering waarmee zij verbonden is, en waarop zij als het ware een vervolg is.

Ook in de vormgeving is er een helder onderscheid tussen de woord- en communieviering en de eucharistieviering. Zowel de eucharistieviering als de woord- en communieviering beginnen na de opening met de dienst van het Woord. Deze wordt doorgaans afgesloten met de voorbeden, waarna de dienst van de communie aanvangt. In een woord- en communieviering past geen eucharistisch gebed: het past niet om God te vragen het geheiligde brood nog een keer te heiligen. Dit betekent dat het Heilig (Sanctus) als onderdeel van het eucharistisch gebed niet gezongen wordt. En ook het Lam Gods (Agnus Dei) als gezang tijdens het breken van het brood wordt niet gezongen, omdat het brood al gebroken is. De dienst van de communie begint nu met de vredeswens en het Onze Vader als voorbereiding op de communie. Vervolgens wordt een dankgebed gebeden.

Als bedienaar van een communieviering zal in eerste instantie aan een diaken worden gedacht. Maar als er geen diaken is kan de bisschop ook een pastoraal werk(st)er aanstellen en liturgische verantwoordelijkheden geven. Ook kan de pastoor lectoren, akolieten of andere gelovigen aanwijzen om leiding te geven aan een communieviering.