U bent hier: R.-k. spiritualiteit / Vormen van vieren
Laatst gewijzigd: 16-07-2009

Vormen van liturgie

Liturgie is ‘gedenken’, is ‘gedachtenis’. In de liturgie gedenken we dankbaar en lofprijzend de grote daden van God in het verleden, waardoor wij hier en nu onze hoop uitspreken in Hem die toekomst geven wil. In het hier en nu roepen wij ons Gods daden in herinnering (anamnese) en vragen God (epiclese) dat Hij ook in de toekomst ons genadig wil zijn, zijn daden aan ons blijft voltrekken. Verleden, heden en toekomst vloeien in liturgie als het ware ineen en scheppen daarmee een oneindige ruimte. In die ruimte die de liturgie biedt, luisteren we daarom naar de woorden van de Bijbel als het gelovige getuigenis van Gods omgang met zijn volk. Die woorden klinken niet zomaar. Ze brengen ons bij ons eigen leven en een bezinning daarop; ze doen ons mediteren over onze wereld en alles wat aan ons geschiedt. De woorden van God dagen ons uit het gehoorde tot ons toe te laten om van daaruit te komen tot een antwoord - in woord en daad - op het gehoorde. Daarmee is de wezenlijke grondstructuur van alle liturgie gegeven, aan de hand waarvan verschillende vieringen kunnen worden opgebouwd resp. vorm kunnen krijgen: eucharistie, woord en communievieringen, woorddiensten, meditatieve vieringen, gebedsdiensten, getijdengebed, enz.