U bent hier: Parochie / Kerken / Sacramentskerk / Nieuws / Bericht van zuster Antonetta van Winden
Laatst gewijzigd: 18-02-2019

Bericht zuster Antonetta

Een BONJOUR aan alle parochianen en kennissen,

Het Informatieblad Ursula in haar nieuwe en vrolijke look, nodigt ook mij uit iets op papier te zetten.

Wat gebeurt er toch veel in de Ursulaparochie; ik geniet van de leerzame artikelen, van de vrolijke tekeningen en foto’s, van de "Vriendschap Kik" op de achterste pagina, van de korte verslagjes in de locaties - dezelfde evenementen door elke groep op eigen manier vertaald en gevierd. Dit is een verrijking voor ons allemaal: Kerk maak je niet alleen!

Wij in Douala mochten weer meedelen in de mooie opbrengst van de verschillende acties in de Sacramentskerk. Hartelijk dank voor uw blijvende belangstelling voor onze projecten. Ook dank aan de kinderen die al jong leren te delen met hun leeftijdsgenootjes in andere delen van de wereld (waar de jongeren van tegenwoordig graag een kijkje gaan nemen), aan de mensen van "de Kiezel", die ons nog steeds niet vergeten. Dank ook aan de gangmakers/sters van al dit goede en daar hoort ook Sonja Nowee bij die graag op de achtergrond wil blijven.

Deze keer wil ik met voorbeeld laten zien hoe het geld wordt besteed: Edouard (14), Cecilia (10) , Francisca (7), alle drie op straat geboren uit één onvolwaardige moeder en van drie verschillende vaders. Alle drie mentaal gehandicapt en op school blijven ze steken in groep 2. De oudste heeft problemen op seksueel gebied terwijl Cecilia neiging heeft weg te lopen om op straat te leven. Haar moeder achterna? Een ongehuwde tante, onderwijzeres van beroep, had zich over hen ontfermd. Ze kregen wat aandacht en hadden te eten. Toen stierf zij plotseling en stond haar zus Pauline - één van mijn beste medewerksters - alleen voor deze klus, want 2 zussen en een broer die het toch al niet ruim hebben, willen niet veel van neefje en nichtjes weten: "Wij hebben genoeg aan ons eigen leed", zo reageren zij.

Francisca brak haar been en moest tweemaal geopereerd worden, want het gebroken been was na de operatie vier cm. korter dan het andere! Kennissen en buren sprongen bij om de hoge kosten te betalen. Nu moet de pin eruit, dus weer "wie zal dat betalen?"

De twee oudsten zijn ondergebracht bij de oom, krijgen weinig te eten en geen tederheid, maar wel slaag; Edouard is al weggelopen en sliep helemaal vervuild onder een brug totdat Pauline hem, na dagen zoeken, terugvond.

Ik vind dit niet menselijk meer en dus moet er iets aan gedaan worden. Daar werken jullie aan mee met een bedrag van € 1000; geen definitieve oplossing maar een begin, hoop ik.

Dit is het voor deze keer. SAMEN kunnen we kleine druppeltjes water van GELUK naar de oceaan van leed dragen, zoals Moeder Teresa van Calcutta het destijds zei en waarmaakte.

Uw gebedsintenties zijn de mijne, daar mag u op rekenen. Dit is mijn huidige missie en het enige dat ik voor uw lieve medewerking terug kan doen!

Zr. Antonetta van Winden, C.S.Sp.