U bent hier: Nieuws
Laatst gewijzigd: 01-07-2012

Broeder Guus Wijnhoven, ofm overleden

tot 2015 was pater Wijnhoven, zoals de meeste van ons hem kenden, actief in de parochie

Vrijdag 27 jan. werd broeder Guus Wijnhoven uitgevaren vanuit de Jozefkerk in Alverna/ Wijchen.

 In dankbare herinnering aan Guus Wijnhoven, minderbroeder

* 31 december 1931 te Venray          † 20 januari 2017 te Alverna /Wijchen

Guus (kloosternaam Gustaaf) was één van de vier kinderen in het gezin, allemaal jongens. Bij zijn doop kreeg hij de naam Antonius Wilhelmus. Liefde voor de natuur kreeg hij ook mee: vader was directeur van een landbouwschool. Zijn leven lang bleef Guus' passie: spitten en planten, schoffelen en snoeien. Hij genoot intens van wat groeide en bloeide en hem steeds weer boeide.

Misschien dat dat hem ook bij Franciscus heeft gebracht. In 1950 trad hij in bij de Franciscanen. Na zijn priesterwijding in 1957 deed Guus Wijnhoven zijn naam levenslang eer aan door als hovenier te werken in de wijngaard van de Heer, achtereenvolgens in Friesland, Rotterdam, Maastricht, Woerden, als gardiaan in Alverna en in Delft. Tenslotte begon hij opnieuw een tuintje in Alverna. Daarnaast was hij vele jaren redactielid van het Tijdschrift van Verkondiging en organiseerde en begeleidde hij inspirerende reizen naar Assisi. Uit zijn pen vloeiden heel wat liederen en gedichten bij feestelijke gelegenheden.

Toch vond Guus zichzelf niet zo'n goede Franciscaan. Hij voelde zich eerder een gezeten burger dan een gedreven hulpverlener en zeker geen profeet. Profeten zijn immers niet zo op gezelligheid en spelletjes? Guus juist wel! Maar al was hij dan een gezelschapsmens, hij ging wel zijn eigen weg. En hij wist dat. Toen Guus zestig jaar Franciscaan was keek hij om 'in verwondering' en constateerde bij zichzelf een zekere hang naar het verleden en een afkeer van kritiek. Hij noemde zichzelf een doener, altijd bezig, meer impulsief dan planmatig. Guus was Guus ……… Waar hij kracht uit had geput waren muziek, de ervaren broederschap, de vriendschap die hij als pastor had mogen ontvangen en zijn familie, die hij trouw opzocht, zelfs in Amerika.

Trouw was hij en attent, naar God en naar de mensen. Voor velen was hij meer profeet dan hij zelf vermoedde, een tuinman-profeet. Bij hem kon je je geaccepteerd en bemoedigd voelen, werden de dingen eenvoudiger.

Dank aan God, die alles doet groeien!

De medebroeders

23-01-2017 17:08 Leeftijd: 3 jaar